زیر این پوشش افسرده و دلگیر شبم
تو ندانی که چرا دست به دامان شبم
تو کجا و من بی خانه کجا
عاشقان را به دو نیرنگ
خدا کرد جدا
آدم و طعنه ی درویش و غم و خاطره ها
تو ببین... فاصله را
تو گمانت که زمین گیر شدم در قفست
جای ما
پیش خداست
برچسب:
نویسنده: آریا حسینیپور